كان نفسي اعيش مش خايفة

هو انا ليه بشوف نفسي وحشة اوي، لما ف ابسط الحالات ساعات مش بقدر اكلم ناس معينة ف حياتي مع اني بحبهم بقد الناس اللي بفضل اكلمهم ف الوقت ده.. مع ان ده حقي.. حقي اني اكلم اللي انا نفسي اكلمه.. هو ليه الناس مش بتفهم ومش بتقدر؟ والاهم هو ليه انا بحس بالذنب وبشوف نفسي وحشة؟ احساسي بالذنب ده هو اللي بيخليني ارجع اكلمهم تاني مش عشان انا من جوايا عايزة اكلمهم.. عمرك حسيتي الاحساس ده؟ ان فيه ناس بحبهم والله بس حبهم من بعيد احسن..

كان نفسي الناس كلها تكون بتفهم وبتقدر.. زي ما انا بحاول اعمل 

كان نفسي مبعدش 

ولا اقرب 

كان نفسي اعيش مش خايفة

مش خايفة من اني افقد حاجة

هما بيقولوا الضعيف هو اللي بيعيش حياته خايف من انه يفقد حاجة 

عشان الدنيا كلها متستهلش

وعشان ربنا هيعوضنا

انا باجي علي نفسي كتير اوي 

انا مش عايزة حد يشوفني كويسة كده 

عشان انا مش كده

انا مش حلوة كده زي ما نتوا شايفني 

انا مش بحاول ابعد حد عني عشان عايزة اركز ف حاجة 

انا بس عايزة اقولك اني ماسكة نفسي 

واني لو مشيت ف يوم ف ده مش عشان انا حياتي هتبقي احلي لا ده عشان انا نفسي هي اللي جبراني علي كده.. او الحياة.. او يمكن عشان هيجي وقت مش هبقي عايزة حد يحبني او حد يخاف عليا اكتر من امي..